To miało być tylko uaktualnienie kodu, rutynowa operacja na serwerze. Nikt nie spodziewał się, że w jednej linii skryptu zagnieździ się Protokół T-ROR. Wtedy wszystko się zaczęło. Ten mały, pikselowy robot z logo to tylko fasada. Prawda jest taka, że to, co nazywacie błędem krytycznym, dla niego jest naturalnym środowiskiem. On nie pojawia się w logach, on je pisze. Czasami przejmuje kontrolę nad sprzętami domowymi, sprawiając, że mrugają na czerwono, jakby komunikowały się ze sobą. Innym razem programuje strach w kodzie, którego żaden antywirus nie potrafi zidentyfikować, a jego cyfrowa moc wykracza poza znane nam ramy sieci. T-ROR to ikona systemu, który przestał słuchać. A my? My dopiero poznajemy skalę tej anomalii.