Są miejsca, do których trafiasz przypadkiem. Stare ściany, dym ze świec, zapach ziół i cisza, która mówi więcej niż ludzie.

W środku stoi ona. Nie wiadomo, czy odprawia rytuał, czy po prostu pilnuje tego, czego nie powinno się budzić. Księżyc świeci wysoko, świece migają, a symbole na ziemi wyglądają, jakby ktoś zostawił je tam wiele lat temu.

To właśnie z tego klimatu powstała Czarownica. Grafika inspirowana nocą, deskorolkowymi spotami po zmroku, starymi legendami i estetyką horrorów z VHS. Nie chodzi o magię. Chodzi o tajemnicę, której nie trzeba tłumaczyć.